Świnia bojowa – zwierzę bitewne, wykorzystywane w starożytności podczas wojny w walce przeciwko słoniom bojowym.
W I wieku p.n.e. rzymski poeta i filozof Lukrecjusz zauważył, że próbowano wypuszczać na wroga lwyDe rerum natura V, 1298-1349. lub inne dzikie zwierzęta, ale nie było to skuteczne, ze względu na brak kontroli nad nimi. W 272 roku p.n.e. odnotowano, że Rzymianie używali dzików w walce ze słoniami bojowymi Tarentu w czasie wojny Rzymu z Tarentem i PyrrusemAlves, Romulo; Albuquerque, Ulysses (2017). Ethnozoology: Animals in Our Lives. London: Academic Press. p. 329. ..
Anonimowe dzieło Romans o Aleksandrze Pseudo-Kallistenesa zawiera opowieść, która wskazuje, że Aleksander Macedoński dowiedział się o nieznanym mu wcześniej sposobie walki ze słoniami bojowymi od władcy indyjskiego Porosa, który po klęsce nad Hydaspesem w 326 p.n.e. stał się jego sojusznikiem. Wypuszczenie kwiczących świń pędzonych przy dźwięku trąbek, na stado zbliżających się do obozu słoni bojowych, zakończyło się powodzeniemAdrienne Mayor: Grecki ogień, zatrute strzały, bomby skorpionów. Broń chemiczna i biologiczna w świecie starożytnym. Warszawa: Amber, 2006, s. 152.J. Kistler: War Elephants. Lincoln: University of Nebraska Press, 2007..