szczególnie silne są guzki przy odnóżach pary pierwszej. Nadstopia odnóży pierwszej pary mają po cztery pary wydatnych brzusznych szczecinek makroskopowych. Nogogłaszczki większości gatunków cechują się bulbusem z wydatną apofyzą medialną, długim i cienkim embolusem oraz brakiem konduktora. Jednak u C. gahavisuka apofyza medialna jest mniejsza, embolus krótki, a obecna przy apofyzie flanka może reprezentować uwsteczniony konduktor. Odpowiednio u samic większości gatunków przewody płytki płciowej są długie, a u C. gahavisuka krótkie.
Ekologia i występowanie Wszystkie gatunki występują endemicznie na Nowej Gwinei w północnej części krainy australijskiej. Znane ich stanowiska znajdują się w prowincjach Eastern Highlands i Southern Highlands w Papui-Nowej Gwinei. Podawane były z rzędnych od 1170 do 2318 m n.p.m. Bytują w wilgotnej, ale nie przemoczonej ściółce, zarówno leżącej na glebie, jak spoczywającej na nasadach pni pandanów.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 2009 roku przez Wayne'a Maddisona na łamach Zootaxa. Nazwa rodzajowa pochodzi od słowa kukudet, oznaczającego w języku hewa „pająk”. Maddison zaliczył do rodzaju trzy opisane w tej samej publikacji gatunki, typowym wyznaczając C.