Po wojnie obraz wystawiano w Carnegie Museum of Art.
Wybuch II wojny światowej zastał Lilien we Lwowie, skąd udało się jej wydostać przez Rumunię do Stanów na ostatnim statku wypływającym z Neapolu przed ogłoszeniem stanu wojny przez Włochy. Amerykańską wizę otrzymała dzięki rekomendacji Wrighta. Lato 1941 roku spędziła w TaliesinM. Nowak, Piorunujące wrażenie – spotkanie artystyczne Franka Lloyda Wrighta z Marią Werten i Marią Lilien-Czarnecką, [w:] Diaspora polska w Ameryce Północnej, red. R. Raczyński, K. A. Morawska, Gdynia 2018, s. 541-560., po czym osiadła w Chicago, gdzie rozpoczęła wykładać na School of the Art Institute of Chicago. Na uczelni wprowadziła program dotyczący architektury wnętrz, którego celem było skupienie się na tej dziedzinie tak, jak na samej architekturze, a nie jako czystym ornamencie. Jej podejście do tematu zostało podchwycone w całym kraju. Wkrótce została dyrektorką wydziału Department of Interior Design, piastując to stanowisko przez ćwierć wieku, do 1967 roku. W następnych latach wykładała w Columbia College w Chicago.