W późniejszych latach w jednej ze swoich autobiograficznych książek Leslie twierdził, iż odkrył własne polskie korzenie, a jego sympatia do Polski mogła być dziedziczna, opisał to jednak bez szczegółów, gdyż chodziło o relację pozamałżeńską ze strony jednej z prababek.
W 1910 kandydował do Parlamentu Brytyjskiego z ugrupowania Irish Parliamentary Party, jednakże nie odniósł sukcesu. W 1911 wyjechał do USA zbierać fundusze dla Ligi Gaelickiej. W 1912 ożenił się z Marjorie Ide, Amerykanką. Kiedy wybuchła I wojna światowa, będąc pacyfistą, służył jako kierowca w British Ambulance Corps. mały|Zamek Glaslough, Co. Monaghan Jego osobiste poglądy niejednokrotnie zderzały się z powszechnie obowiązującymi w otaczającym go środowisku, tak że wydawały się pełne sprzeczności. Jego negatywne recenzje Ulissesa Joyce’a w 1922 przyczyniły się do zakazu publikacji powieści w Wielkiej Brytanii. Jednocześnie zaś, jedna z jego własnych młodzieńczych powieści, Cantab, znalazła się również na indeksie. Inną sprzecznością był jego irlandzki patriotyzm powiązany z pacyfizmem. Podczas kryzysu wywołanego kombinacją irlandzkiego powstania i I wojny światowej, współpracował z dyplomacją brytyjską w USA starając się przeciwdziałać zabiegom nacjonalistów irlandzkich próbujących powstrzymać udział Ameryki w wojnie przeciwko Niemcom.