Występowanie i siedlisko Takson kosmopolityczny. Złotolitki spotyka się przede wszystkim w nagrzanych, ciepłych miejscach, takich jak: murawy kserotermiczne, zbocza piaszczystych wąwozów lub ściany budynków. Tak jak inne złotolitkowate, rodzaj ten obserwowany jest często na roślinach selerowatych (Apiaceae). Okres lotu u tego rodzaju datuje się od marca do lipca, choć jest on różny u poszczególnych taksonów. Błonkówki te istnieją od eocenu. Znane gatunki wymarłe to: Chrysis amoena, Chrysis miocenica, Chrysis rohweri, Chrysis viridicyanea. Większość skamieniałości pochodzi z eocenu USA, czwartorzędu Tanzanii i oligocenu Francji.mały|Żerująca złotolitka ognista|lewo Tryb życia i cykl życiowy Taksony z tego rodzaju pasożytują na innych błonkówkach, zwykle są to pszczoły samotnice np. miesierkowate (np. złotolitka murarkowa, Chrysis trimaculata (obecnie przypisywana do rodzaju Chrysura) lub złotolitka miedziana, Chrysis cuprea (syn. Chrysura cuprea)) lub osowate z podrodziny kopułkowatych (Eumeninae;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Złotolitka · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.