nazywał obrazami ostatecznymi.

Tworzył także instalacje, w których wylewał farbę na przygotowane układy brył, co krytyk Jerzy Ludwiński nazwał przygodami farby, a także inne prace, m.in. opatrzony słowami Białe, czyste, cienkie płótno kawałek białej tkaniny (1970), fotografię przedstawiającą niebo zestawioną z fotografią wyciśniętej farby i tubki opatrzonej etykietą błękit nieba, linię na ścianie łazienki ciągnącą się od umywalki do wanny, która pośrodku stapiała się z białą ścianą (1972). Od 1971 r. fotografował też zjawiska astronomiczne. W 1977 r. projektował dla myszy i chomików budowlę ze szkła, a w latach 1980. serię wykonanych ze śmieci i odpadów naczyń służących do pielęgnacji kwiatów.

Od 1978 r. zajmował się też poezją, m.in. w 1997 r. ukazał się tomik jego wierszy Tylko jedynie zawsze.

Jego prace wystawiano we Wrocławiu, Warszawie, Łodzi i Bredzie, a w ramach wystaw zbiorowych w Budapeszcie, Katowicach, Lublinie, Omaha, Paryżu, Poznaniu, Zagrzebiu. Reprezentował Polskę na wystawie w Centre Pompidou w Paryżu (1983). Laureat Nagrody Krytyki Artystycznej im. Cypriana Kamila Norwida (1970) oraz stypendysta Fundacji Kościuszkowskiej (1976).

Był członkiem Związek Polskich Artystów Plastyków i Grupy Wrocławskiej.