taki sam znajduje się w osi czwartej choć stanowi on jedynie obramienie dla wysokiego okna parterowego. W ich naczółkach znajdują się rzeźby cesarskich orłów nawiązujących do wcześniejszej roli jaką pełnił budynek. Okna wszystkich kondygnacji są otoczone uszakowymi oprawami, na drugiej kondygnacji wzbogaconymi naczółkami. Taką samą dekorację umieszczono na jedenastoosiowej fasadzie od strony ulicy Łaciarskiej. W XVIII wieku w osiach obydwu elewacjach znajdowały się, na wysokości połaci dachowej, dwuosiowe lukarny w formie aediculi z trójkątnymi tympanonami ujętymi w wolutowe spływy. Po oby stronach tych lukarn znajdowały się również mniejsze lukarny.

W latach 1901–1902 budynek został przebudowany, podwyższono go o jedną kondygnację likwidując przy tym dach mansardowy, w podwojonej osi środkowej na drugiej i trzeciej kondygnacji umieszczono balkonyFasada północna z widocznymi balkonami. a całość zakończono lukarną.

Pod koniec XIX wieku powiększono budynek o skrzydło południowe (powstałe w wyniku przyłączenia kamienicy stojącej przy Łaciarskiej 35) z zachowaniem ciągłości dekoracji fasadowej.