Krowoderskiej 79, gdzie miał „szafirową pracownię”.
Pierwsze muzeum (ul. Kanonicza / Kamienica Szołayskich) W latach 70. Muzeum Narodowe wspólnie z władzami Krakowa raz jeszcze wróciło do pomysłu utworzenia samodzielnego oddziału poświęconego artyście. Na siedzibę nowego oddziału wybrano kamienicę przy ulicy Kanoniczej 9. Na tej samej ulicy, w Domu Długosza, ojciec Wyspiańskiego – Franciszek miał pracownię rzeźbiarską, a sam artysta mieszkał tutaj 11 lat. Nowy oddział muzeum poświęcony Wyspiańskiemu otwarto uroczyście w 76. rocznicę śmierci artysty – 28 listopada 1983 roku. Pierwsza biograficzna wystawa poświęcona Wyspiańskiemu została otwarta w roku 1983 w kamienicy przy ul. Kanoniczej 9 i działało tam 21 lat.
W październiku 2002 roku muzeum zostało zamknięte z powodu zmian własnościowych (prawa do kamienicy odzyskała krakowska kuria). Zbiory należało przenieść. Wybór nowej siedziby padł na kamienicę Szołayskich przy placu Szczepańskim, którą Muzeum Narodowe otrzymało jako dar od Włodzimiery i Adama Szołayskich w 1904 roku, a w posiadanie weszło po śmierci pani Włodzimiery 24 lutego 1928 roku. W latach 2003–2012 dzieła Stanisława Wyspiańskiego prezentowane były właśnie w Kamienicy Szołayskich.