Marian Józef Kroh (ur. 21 listopada 1882 w Makowie Mazowieckim, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Władysława i Marii z Raczkowskich. Był absolwentem Odeskiej Szkoły Junkrów Piechoty. Służył w armii rosyjskiej. W czasie I wojny światowej walczył szeregach 4 finlandzkiego pułku strzelców, w stopniu porucznika. Został ranny. Dostał się do niewoli austriackiej i niemieckiej.

W 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Pełnił wówczas służbę w Okręgowej Komendzie Transportów Wojskowych w Wilnie. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w dowództwie Dworca Warszawa Gdańska, a jego oddziałem macierzystym był 12 pułk piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 182. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 12 pp. W latach 1923–1924 był przydzielony do Oddziału IV Sztabu Generalnego na stanowisko kierownika referatu w Służbie Transportowo-Kolejowej. 15 lipca 1924 został odkomenderowany na trzy miesiące do 21 pułku piechoty w celu odbycia ćwiczeń praktycznych.