Obraz Matki Bożej Pocieszenia z Kęt – obraz z XV wieku, uznawany za cudowny, znajduje się w Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Kętach.
Historia obrazu Pochodzenie obrazu nie jest dobrze znane, czas jego powstania określa się na lata 1450–1475. Pod koniec XV wieku w kęckim kościele było wiele obrazów Matki Bożej. Ten był wyróżniany i określany jako imago sacra gratiosa. Był uważany za cudowny co najmniej od XVII wieku, wisiał w bocznym ołtarzu, poza prezbiterium, wisiały przy nim srebrne wota. Z informacji z 1644 wiemy, że obraz był otoczona czcią o czym świadczyły liczne wota. Ocalał z najazdu szwedzkiego oraz pożaru kościoła 25 listopada 1657 roku (wspomnienie św. Katarzyny Aleksandryjskiej), został lekko nadpalony. Ocalenie obrazu przypisano św. Katarzynie i zaczęto ją czcić jako drugą patronkę fary. W 1664 odbyła się konsekracja odbudowanego kościoła, św. Katarzyna została oficjalnie jego drugą patronką i obraz uznany został za cudowny przez biskupa Mikołaja Oborskiego. W 1746 został udekorowany pozłacaną srebrną sukienką, koroną i lampką, która płonęła przed obrazem. Obraz dwa razy przemalowywano w XIX wieku, a w XX wieku został poddany naprawie cztery razy. W 1968 dokonano gruntownej restauracji obrazu i przywrócono mu pierwotny gotycki charakter. Przed koronacją obraz przemalowano i pozłocono.