We wrześniu 1939 opowiedział się po stronie Sowietów i następnie w 1940 przeniósł się do Lwowa. Został skierowany do szkoły oficerów sztabowych Armii Czerwonej w Leningradzie, którą ukończył 14 marca 1943, kolejnego dnia zrzucony do pracy dywersyjno-wywiadowczej w okolicy Białej Podlaskiej. Od 1943 do 1944 służył w Gwardii Ludowej i Armii Ludowej na Lubelszczyźnie (m.in. powiat radzyński i Lasy Parczewskie). Od kwietnia do lipca 1944 pod pseudonimem „Michał” był oficerem ds. specjalnych poruczeń w 1 Batalionie AL im. Jana Hołoda, dowodzonym przez Zbigniewa Stępkę ps. „Mara”, jednocześnie oficer łącznikowy przy ddziale mjr. Josifa Magometa ps. „Mag”.

Od 1942 członek Polskiej Partii Robotniczej, od 1948 Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od lipca 1944 zaangażowany w działalność partyjną, w tymże roku objął funkcję pełnomocnika Rządu RP ds. reformy rolnej w województwie warszawskim. Od 25 października 1944 do 6 lutego 1945 był I sekretarzem Warszawskiego Komitetu Wojewódzkiego PPR (z siedzibą najpierw w Mińsku Mazowieckim, następnie w Warszawie), na początku lutego 1945 objął tymczasowo analogiczne stanowisko w Komitecie Wojewódzkim (najpierw z siedzibą w Toruniu, a od marca w Bydgoszczy).