Thiomargarita magnifica – gatunek bakterii odkryty w karaibskich lasach namorzynowych, którego komórki osiągają do 2 cm długości i posiadają wewnętrzne organelle nazwane pepinami (ang. singular pepin, plural pepins).
Samo istnienie pepin powoduje konieczność zmiany definicji organellum, które miało być unikalne dla eukariontów, czyli organizmów charakteryzujących się złożoną budową komórki. Podobnie do jądra komórkowego pepiny zawierają, oddzielone od reszty komórki zamkniętą membraną, rybosomy i chromosom bakteryjny. Organizm został odkryty w 2010 przez Oliviera Grosa z Université des Antilles w Pointe-à-Pitre, który uznał, że odkrył grzyba. Dopiero po 5 latach, współpracujący z Grosem Jean-Marie Volland, odkrył, że jest to bakteria o zaskakującej charakterystyce.
Ochrona DNA Odkrycie T. magnifica jest ważne, ponieważ kwestionuje teoretyczne limity wielkości komórki prokariotycznej. T. magnifica zaciera też granice pomiędzy prokariontami (organizmami jednokomórkowymi, które dotąd charakteryzowano m.in. brakiem jądra komórkowego oddzielającego DNA) i eukariontami, czyli złożonymi komórkami, do których zalicza się człowiek, drożdże, czy muszka owocówka, których DNA jest otoczone błoną jądrową.