Po zajęciu Jekaterynosławia przez wojska generała Denikina, zaciągnął się do Wojska Polskiego. Poczyniono przygotowania umożliwiające mu rekrutację ochotników do Wojska Polskiego. Jednocześnie zachęcił wielu Polaków z powiatu jekaterynosławskiego do złożenia wniosku o rejestrację w konsulacie. Wkrótce po tym, gdy żołnierze Denikina opuszczali armię, uzyskał z konsulatu pozwolenia uprawniające go do podróży. W roku 1920 z małą grupą żołnierzy udał się do Sewastopola, a następnie na prowincję, gdzie czekali na polską ofensywę zmierzającą w kierunku Kijowa. W tym czasie został rozpoznany przez jednego z bolszewików. Wzięto go do niewoli i uznano za niebezpiecznego polskiego szpiega. W Jekaterynosławiu o jego losie miała zdecydować Sowiecka Bezpieka „Gubczeka” (Guberialnyj czerezweczajnyj komitet po borbie z kontrewolucju i sabotażom). Podgórski był więziony na ulicy Nowodworjanskiej w Jekaterynosławiu. Następnie został wysłany na Syberię do Sinielnikowa do Obozu Kontrrewolucyjnego na roboty przymusowe. Według jego osobistych relacji, po kilku miesiącach udało mu się oszukać strażników i uciekł z obozu. W 1921 roku powrócił do Polski.