Józef Ordęga (ur. 13 sierpnia 1802 w Słomkowie, zm. 7 maja 1879 w Krakowie) – ziemianin, działacz polityczny, uczestnik powstania listopadowego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w Słomkowie 13 sierpnia 1802 w rodzinie Łukasza Ordęgi herbu Łodzia i jego żony Wiktorii. Po ukończeniu podstawowej edukacji w Kaliszu w 1821 rozpoczął studia w Królewskim Uniwersytecie Warszawskim i w 1825 uzyskał stopień magistra prawa i administracji. Kontynuował studia w Jenie i we Wrocławiu i otrzymał doktorat z prawa.
Po powrocie z nauki osiadł na wsi w dworze Mielęckich, który wniosła w wianie jego żona Antonina.
W powstaniu listopadowym wystawił własnym kosztem pułk jazdy kaliskiej i służył w nim w stopniu kapitana. W 1830 został posłem na sejm, brał udział w wyprawie gen. Chłapowskiego na Litwę, a następnie walczył pod dowództwem gen. Dembińskiego i Różyckiego. Odznaczony Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari.
Po upadku powstania sprzedał swój majątek, a część uległa konfiskacie — dobra ziemskie Cienia Wielka, i przez Kraków wyemigrował do Francji.
Należał do członków Towarzystwa Demokratycznego Polskiego i był jednym z założycieli sekcji Batignolles w Towarzystwie.