W grudniu 1948 uczestniczył w Kongresie Zjednoczeniowym, następnie wszedł w skład egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Gdańsku. Pomiędzy lipcem 1950 a majem 1951 Dyrektor Okręgu Towarzystwa Przyjaciół Dzieci w Gdańsku, a w okresie od sierpnia 1951 do sierpnia 1952 zarządzał Państwowym Uzdrowiskiem w Świeradowie.

Od 1952 do przejścia na emeryturę w 1972 kierował Muzeum – Zamkiem w Łańcucie, który podczas jego kadencji został istotnie wyremontowany (m.in. wymiana dachu, stropów i posadzek, odgrzybienie murów, założenie centralnego ogrzewania, remont instalacji wodno-kanalizacyjnej, wzmocnienie murów fosy. Adaptacja budynków stajni, powozowni, oranżerii, zameczku romantycznego, utworzenie magazynu ikon i pracowni konserwatorskiej). Po pożarze Zamku w Malborku w 1960 pełnił funkcję pełnomocnika Ministra Kultury i Sztuki ds. jego odbudowy, a w latach 1963–1969 pełnomocnika ministra ds. zabezpieczenia i konserwacji Zamku w Krasiczynie. Ponadto w tym okresie zajmował się takimi zabytkami, jak: Muzeum Marii Konopnickiej w Żarnowcu, Pałac w Sieniawie oraz Pałac Lubomirskich w Przeworsku.