XX wieku; do jej przedstawicieli należeli m.in. Big Bill Broonzy, Mance Lipscomb, Tommy McClennan oraz Lightnin' Hopkins.

Już w XIX wieku odnotowywano istnienie form wokalnych określanych jako field hollers oraz różnego rodzaju zawołań pracy, wykonywanych indywidualnie podczas pracy w polu. Pełniły one funkcje praktyczne, takie jak rytmizowanie powtarzalnych czynności czy przekazywanie poleceń zwierzętom, ale mogły również przyjmować charakter zbiorowy, gdy kolejne osoby podejmowały i rozwijały dany motyw. thumb|Henry Thomas thumb|Charley Patton Początków archaicznej formy bluesa upatruje się w okresie bezpośrednio następującym po wojnie secesyjnej w Stanach Zjednoczonych (1861–65). W okresie, gdy blues zaczynał być rozpoznawany jako odrębny gatunek, wskazuje się na działalność wczesnych wykonawców, takich jak Henry Thomas czy Charley Patton, urodzonych w latach 70. i 80. XIX wieku. Ich repertuar nie ograniczał się jednak wyłącznie do bluesa, lecz obejmował także pieśni ludowe, tańce, pieśni pracy oraz utwory związane z tradycją minstreli. Mimo tej różnorodności termin „blues” utrwalił się jako kategoria obejmująca szeroki zakres praktyk muzycznych i z czasem zaczął funkcjonować jako nazwa całego tego repertuaru.