Ewa Frank, właśc. Rachela Frank, także Awacza (ur. w październiku 1754 w Nikopolu, zm. 7 września 1816) – liderka frankizmu, córka Jakuba Franka.
Życiorys Przyszła na świat w Nikopolu w dzisiejszej Bułgarii, będącej wówczas częścią Imperium Osmańskiego, w żydowsko-muzułmańskiej społeczności donmeh. Została nazwana Rachelą na cześć matki ojca, Racheli Herschel. W grudniu 1755 Rachela Frank wyjechała do Polski z matką, Chaną z Kohenów. Miały spotkać się z ojcem Jakubem Frankiem, który opuścił Nikopol wkrótce po narodzinach córki. W czerwcu 1756 Frank został aresztowany z powodu frankistowskich rytuałów, którym sprzeciwiały się instytucje chrześcijańskie i ortodoksyjnie żydowskie. Żydowska społeczność w Brodach w Galicji oskarżyła go o podżeganie do nielegalnych praktyk. Franka uratowało nawrócenie na katolicyzm. Żona Franka nie zdecydowała się wówczas na konwersję, tłumacząc to zaawansowaną ciążą i potrzebą opieki nad Rachelą. Od 26 lutego 1760 Frank był więziony w częstochowskim klasztorze z powodu oskarżenia o powierzchowne przyjęcie chrześcijaństwa. Niebawem matka Racheli zdecydowała się przyjąć z córką chrzest. Sakramentu udzielono 1 marca 1760.