W styczniu 1920, gdy Armia Ochotnicza gen. Denikina opuszczała południe Rosji, w tym Odessę, w obliczu zagrożenia ze strony bolszewików, zdecydowała się na pozostanie w mieście. Taką decyzję podjęli również: Janina Holecka, Karol Łastowski, Konstanty Zalewski i Stefan Czarniecki. Węgrzynowska odpowiadała za najważniejsze zadania wywiadowcze w Wydziale Wojskowym Komendy Okręgowej KN III POW w Odessie. Obserwowała działalność wywiadu rosyjskiego i niemieckiego w mieście, prowadziła komórkę paszportową (podrabiała blankiety i pieczęcie instytucji sowieckich). Henryk Józewski, Komendant Naczelny KN III POW po latach pisał o niej: wywiadowczyni o dużej inicjatywie i bezwzględnej odwadze. Przy każdej ze zmieniających się władz zajmowała zgodnie z potrzebą stanowiska w centralnych instytucjach wojskowych nieprzyjaciela (Armja Czerwona) względnie wojsk obserwowanych (Armja Denikina) dając ogromny zapas materjałów pierwszorzędnej wartości. Latem 1920 była kierowniczką Wydziału Politycznego Okręgu. Mieszkała przy ul. Koblewskiej 13 – podawała się za Annę Borysownę, malarkę portrecistkę.