Wacław Popiel (ur. 12 października 1896 w Orle, zm. ?) – pułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, pisarz wojskowy.

Życiorys Urodził się 12 października 1896 w Orle, ówczesnej stolicy guberni orłowskiej. W 1914 ukończył gimnazjum w Omsku.

W listopadzie 1915 został wcielony do armii rosyjskiej. W czerwcu 1916 ukończył Michajłowską Szkołę Artylerii w Petersburgu, w stopniu chorążego. Służąc na froncie awansował na podporucznika i porucznika we wrześniu 1917. W czerwcu 1918 został zmobilizowany w Tomsku do armii prowizorycznego rządu syberyjskiego (przeciwko bolszewikom). W lutym 1919 przeszedł do Wojska Polskiego na Syberii i został przydzielony w charakterze instruktora do szkoły oficerów artylerii przy 5 Pułku Artylerii Polowej. W maju 1919 został mianowany kapitanem. Do czasu kapitulacji 5 Dywizji Strzelców Polskich dowodził baterią. Pod Tajgą dostał się do bolszewickiej niewoli.