Przebieg Początkowo wysłuchano Wasyla Małygina, gońca od cara Iwana Groźnego, który domagał się poselstwa ze strony Rzeczypospolitej. Kopię listów od cara przesłano następnie do Polski. W czasie zjazdu podejmowano tematykę związaną z funkcjonowaniem oraz bezpieczeństwem Wielkiego Księstwa Litewskiego. W pierwszej kolejności rozstrzygnięto kwestie zastawu starostwa żyżmorskiego na rzecz Krzysztofa Radziwiłła. Były to ziemie przynależne do domeny królewskiej, które zostały wydane pochodzącemu z Korony Maciejowi Żalińskiemu. Obecni w Rudnikach magnaci w praktyce przywłaszczali sobie w czasie bezkrólewia prawo do rozporządzenia królewszczyznami, które zgodnie z ustawodawstwem należało wyłącznie do kompetencji monarchy. Przeznaczono kwoty na wzmocnienie obsad zamków na granicy z państwem moskiewskim. Zgodnie z postanowieniem zjazdu rudnickiego zlecono hetmanowi nadwornemu Krzysztofowi Radziwiłłowi zaciąg roty liczącej 250 koni i wyznaczono żołd w wysokości 5 tys. kop groszy litewskichHenryk Lulewicz, Gniewów o unię ciąg dalszy. Stosunki polsko-litewskie 1569 – 1588, Warszawa 2002, s. 94. Omawiano także kwestie organizacji polityki zagranicznej Wielkiego Księstwa. W czasie obrad analizowano pomysł oddzielnej elekcji carewicza Fiodora na wielkiego księcia.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zjazd w Rudnikach 1572 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.