W latach 30. XX w. związała się z redakcją literacką „Chwili”, była także znaczącym głosem w „Szpilkach”, gdzie opublikowała m.in. zgryźliwy czterowiersz na temat Zuzanny Ginczanki. W swojej publikacji o redakcji pt. Drzewo szpilkowe wspomniał o Szereszewskiej Eryk Lipiński. Pod koniec lat 30. jej teksty prasowe nabrały katastroficznego tonu podsyconego obawami o przyszłość. W latach 1937–1938 pisała dla warszawskich gazet „Nowy Głos” i „Ster”. Jej teksty w okresie międzywojennym można było także znaleźć na łamach „Ewy” „Okolicy Poetów”, „Kameny”, „Naszej Opinii”, „Ilustrowanego Dziennika Ludowego” i „Merkuriusza Polskiego Ordynaryjnego”. Jej korespondencja z Karolem Wiktorem Zawodzińskim znajduje się w zbiorach Biblioteki Narodowej.

Zginęła 1 lutego 1943 roku wraz z córkami Dagmarą Zofią i Elżbietą Mirosławą. Jej szczątki zostały pochowane w 1946 roku w grobie rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Jej wiersze ukazały się m.in. w zbiorze Międzywojenna poezja polsko-żydowska. Antologia (1996) pod redakcją Eugenii Prokop-Janiec.

Twórczość Kontrasty, 1917 Trimurti. Fantazje historyczne, 1919 Ulica, 1930 Niedokończony dom, 1936 Gałęzie, 1938

Przypisy