Jego odważne wystąpienia przyczyniły się do wydania go przez sanacyjną większość sejmową władzom sądowym i skazanie na 2 tygodnie aresztu. W roku 1937 obchodził jubileusz trzydziestolecia działalności politycznej, wtedy właśnie wybuchł strajk chłopski, którym kierował w powiecie jasielskim. Zasiadał we władzach PSL-Piast i w latach 1927–1931 wchodził do jego Rady Naczelnej, a od roku 1927 należał do Zarządu Głównego, w roku 1930 został wiceprezesem Zarządu. Od roku 1931 był członkiem Rady Naczelnej Stronnictwa Ludowego, członkiem Zarządu Okręgowego Stronnictwa Ludowego na Małopolskę i Śląsk, a w latach 1937–1938 jego tymczasowym prezesem. W latach 1919–1935 był wójtem we Wróblowej, a od 1937 roku wójtem w Kołaczycach, gdzie w latach 1945-1952 był przewodniczącym rady nadzorczej spółdzielni "Ostoja". W roku 1938 był członkiem delegacji do prezydenta Ignacego Mościckiego do Spały, w której domagał się amnestii dla Wincentego Witosa i zmian w systemie rządzenia. Wizyta ta osiągnęła jedynie uwolnienie niektórych chłopów skazanych za udział w strajku 1937 r.