W tym czasie nadal służył w dowództwie 6 Dywizji Piechoty.
W maju 1921 został przydzielony z Sekcji Opieki Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego do 3 pułku Strzelców Podhalańskich. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 102. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 10 lipca 1922 został zatwierdzony na stanowisku pełniącego obowiązki zastępcy dowódcy 63 pułku piechoty w Toruniu z równoczesnym przeniesieniem z 3 psp. W październiku 1923 został odkomenderowany z 63 pp do Centralnej Szkoły Strzelniczej w Toruniu, a w następnym miesiącu przydzielony do tej szkoły na stanowisko dowódcy oddziałów oficerskich. 31 marca 1924 został awansowany do stopnia podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 49. lokatą w korpusie oficerów piechoty.
W latach 1924–1926 był słuchaczem kursu normalnego w Wyższej Szkole Wojennej (franc. École supérieure de guerre) w Paryżu. Z dniem 1 stycznia 1927 został przydzielony do dyspozycji szefa Sztabu Generalnego z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Oddziału III Sztabu Generalnego na okres trzech miesięcy. W kwietniu tego roku został przydzielony do Oddziału IV Sztabu Generalnego, a z dniem 5 maja 1927 wyznaczony w tym oddziale na stanowisko wojskowego inspektora transportowego.