W 1935 roku, po śmierci męża Jadwiga Kozicka przeprowadziła się do Warszawy i rozpoczęła pracę u prof. Mieczysława Konopackiego, w Zakładzie Histologii Normalnej na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Rok później objęła dodatkowo stanowisko asystenta naukowego w Laboratorium Mięsoznawczo-Bakteriologicznym przy Rzeźniach Miejskich. Poza wykonywaniem badań biochemiczno-histologicznych czuwała nad praktykami studenckimi.
Wybuch II wojny światowej przerwał Kozickiej na 6 lat wykonywanie pracy naukowej. 1 grudnia 1939 roku, tracąc pracę, wyjechała do Woli Suchożebrskiej pod Siedlcami, gdzie pracowała jako ogrodnik. Ostatnie dwa lata okupacji spędziła w Łomiankach pod Warszawą, prowadząc własne jednohektarowe gospodarstwo.
W 1946 roku zatrudniona została jako asystentka prof. Franciszka Pliszki w Zakładzie Chorób Ryb Wydziału Weterynaryjnego Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Pracowała tam do chwili likwidacji Zakładu w 1949 roku. Dodatkowo nawiązała kontakt z Uniwersytetem Warszawskim, gdzie w 1947 r. złożyła egzamin magisterski i rozpoczęła pracę w Zakładzie Zoologii Ogólnej, przekształconym wkrótce w Zakład Parazytologii Uniwersytetu Warszawskiego. W 1949 r.