W czasie wyzwalania Wilna w ramach Operacji „Ostra Brama” była łączniczką przy oddziałach bojowych biorących udział w walkach o miasto. Po zakończeniu działań wojennych pozostała w konspiracji, była łączniczką Oddziału Specjalnego „Hubert”, dowodzonego przez jej męża. W marcu 1945 r. została repatriowana na ziemie odzyskane, do Łobza, skąd przeniosła się do Gdańska, a następnie do Warszawy. W 1948 r. została aresztowana przez Urząd Bezpieczeństwa z racji swej działalności w AK. W 1951 r. odzyskała wolność.

Znalazła zatrudnienie jako księgowa w Spółdzielni Pracy Rybołówstwa Śródlądowego „Wisła”, następnie w Zespole Hodowlanym „Norka”, a potem w Hodowlano-Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej „Czerniaków”. W 1975 r. przeszła na emeryturę. Działała w środowisku kombatanckim, od 1985 r. należała do Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Zmarła 26 marca 2010 r.Odeszli, w: „Kombatant. Biuletyn Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych”, nr 6 (234)/2010, s. 32., została pochowana na cmentarzu Wilanowskim. thumb|Grób Ireny Augustowskiej na Cmentarzu Wilanowskim w Warszawie

Życie prywatne Była żoną por. Zygmunta Augustowskiego ps.