W tym czasie była prawdopodobnie jedyną kobietą na Śląsku Cieszyńskim, która była administratorką i wydawczynią prasy. Przygotowywała i opracowywała materiały, dokonywała korekt. Poza tym pisała teksty na tematy polityczne, społeczne i narodowościowe. Po jej odejściu z redakcji czasopismo zaczęło podupadać i w ciągu kilku lat przestało się ukazywać.
Čížková organizowała spotkania i odczyty. Pisała o historii, piśmiennictwie i kulturze Śląska Cieszyńskiego. Prawdopodobnie to ona pisała pod pseudonimem Ślężanka, ale teza nie została jeszcze uwiarygodniona. Współzałożyła i wydawała „Slezský kalendář”, „Český lid”, „Beskydské besedy” oraz „Černá země”. Zbierała i spisywała cieszyńskie legendy i podania, dlatego nazywano ją cieszyńską Boženą Němcovą. Organizowała wystawy rękodzielnicze, a także warsztaty tkactwa i wikliniarstwa. W 1895 uczestniczyła w organizacji Etnograficznej Wystawy Czesko-Słowiańskiej w Pradze. Zorganizował wystawę tkactwa w Wyżnych Lhotach w 1900, Wystawę Krajobrazową w Dobrej w 1910 i inne wystawy wyrobów hafciarskich i dziewiarskich.