W kolejnych latach rozbudowano przedsiębiorstwo w okolicach rzeki Jasień: powstał wówczas budynek tkalni wraz z sąsiadującymi obiektami oraz wybudowano osiedle robotnicze składające się z tzw. domków kunitzerowskich, szkoła, szpital, konsumy i dom teatralno-kulturowy. Wtedy rozpoczęła działalność orkiestra przyfabryczna.
W 1905 roku Juliusz Kunitzer został zamordowany a fabryka częściowo przeszła w posiadanie włoskich przedsiębiorców – Tanfaniego oraz Farinoli, zaś prezesem spółki został Giuseppe Tanfani – zięć Juliusza Heinzla. W 1910 roku przedsiębiorstwo przemianowano na Widzewską Manufakturę. W trakcie I wojny światowej firma ograniczyła swoją działalność. Po wojnie starano się pozyskać nowych akcjonariuszy oraz kredyty w celu wznowieniu działalności spółki oraz modernizację. Zakład został ponownie uruchomiony w 1919 r. Zatrudniał wówczas 300 pracowników, głównym zaś udziałowcem Widzewskiej Manufaktury i jej prezesem, po spłaceniu Tanfaniego, został Oskar Kon.