Zdobyła srebrny medal w skoku i brązowy w ćwiczeniach na równoważni na mistrzostwach Europy w 1957 w Bukareszcie, a w wieloboju zajęła 5. miejsce. Na mistrzostwach świata w 1958 w Moskwie zdobyła złoty medal w wieloboju drużynowym, brązowy w wieloboju indywidualnym i srebrny w skoku (razem ze swymi koleżankami z reprezentacji ZSRR Lidiją Kalininą i Sofją Muratową), a także zajęła 4. miejsce w ćwiczeniach na równoważni i 5. miejsce w ćwiczeniach wolnych i na poręczach. Zdobyła srebrny medal w ćwiczeniach wolnych oraz zajęła 6. miejsce w ćwiczeniach na poręczach i 18. miejsce w wieloboju na mistrzostwach Europy w 1959 w Krakowie.
Kontuzja uniemożliwiła Maninie start na igrzyskach olimpijskich w 1960 w Rzymie. Zdobyła brązowy medal w wieloboju na uniwersjadzie w 1961 w Sofii. Na mistrzostwach świata w 1962 w Pradze zwyciężyła w wieloboju drużynowym, zdobyła brązowy medal w skoku i zajęła 5. miejsce w wieloboju indywidualnym.
Na igrzyskach olimpijskich w 1964 w Tokio uzyskała następujące rezultaty: wielobój indywidualnie – 14. miejsce wielobój drużynowo – złoty medal ćwiczenia na równoważni – srebrny medal ćwiczenia wolne – 10. miejsce skok przez konia – 26. miejsce ćwiczenia na poręczach – 37.