W styczniu 1945 przeniósł się do Łodzi, gdzie objął stanowisko Naczelnika Ogólnego Urzędu Wojewódzkiego. W marcu 1945 został Dyrektorem Zarządu Miejskiego w Łodzi. Na tym stanowisku pracował do 1950.

W marcu 1950 został powołany na wiceprzewodniczącego Prezydium Rady Narodowej w Łodzi i Przewodniczącego Miejskiej Komisji Planowania Gospodarczego. W listopadzie 1951 został Dyrektorem Generalnego Zarządu MPRB w Ministerstwie Gospodarki Komunalnej, a później również Centralnego Zarządu Przedsiębiorstw i Urządzeń Komunalnych. Został również członkiem kolegium ministerstwa. W 1952 podjął się organizacji i kierownictwa Katedry Gospodarki Miejskiej w Szkole Głównej Planowania i Statystyki, którą prowadził do 1968 r. W 1954 został zastępcą profesora, w 1958 obronił pracę doktorską, a w 1960 został doktorem habilitowanym. W latach 1955–1958 pracował jako dziekan Wydziału Ekonomiki Przemysłu na SGPiS, w latach 1958–1959 jako prodziekan Wydziału Ekonomiki Produkcji, natomiast w latach 1961–1964 również jako dziekan. W 1965 został profesorem nadzwyczajnym oraz prorektorem SGPIS, którym był do 1968. W 1972 rozpoczął pracę w Zakładzie Gospodarki Miejskiej w jeleniogórskiej filii Akademii Ekonomicznej im. O. Langego we Wrocławiu. Zakładem oraz Katedrą Gospodarki Miejskiej kierował do 1984. W 1979 został profesorem zwyczajnym.