Studia Rodzina Alderów przeżyła w Królewskiej Hucie okres powstań śląskich i plebiscytu. Po zdaniu matury przez Kurta, w związku z podziałem pruskiej prowincji Śląsk, rodzina przeniosła się do Berlina, gdzie Alder rozpoczął studia z chemii na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma. Po semestrze zimowym przenieśli się do Kilonii (prawdopodobnie w związku z służbowym przeniesieniem ojca), gdzie Alder kontynuował studia na Uniwersytecie Chrystiana Albrechta, gdzie w czerwcu 1924 roku uzyskał absolutorium.
Swymi postępami w nauce zwrócił na siebie uwagę ówczesnego dyrektora Instytutu Chemii Ottona Dielsa. Diels prowadził wtedy badania nad reakcją addycji estrów kwasu azodikarboksylowego do związków nienasyconych. Alder efekt swoich badań pod kierunkiem Dielsa uwieńczył pracą doktorską pod tytułem O przyczynie i przebiegu reakcji estru kwasu azodikarboksylowego (), którą obronił 24 lipca 1926 roku. Praca ta została wyróżniona i ogłoszona drukiem w lipskim wydawnictwie naukowym, a zadedykowana rodzicom. Kurt Alder dołączył na stałe do zespołu badawczego Ottona Dielsa, jako nienaukowy asystent naukowo-badawczy.