Działalność mały|208x208px|Artur Śliwiński (prezes) Celem prac organizacji, którą kierował Artur Śliwiński, było niesienie pomocy cywilnej ludności Warszawy, w tym przede wszystkim opieka nad rodziną, dziećmi i młodzieżą, a także pomoc w ewakuacji, wsparcie sanitarne oraz zaopatrywanie ludności głównie w żywność. Komitet miał też charakter jednostki koordynującej działania schronisk dla uchodźców, punktów dystrybucji żywności, instytucji opiekuńczych i innych. Pracownicy rekrutowali się głównie ze środowisk akademickich i harcerskich.
Najważniejszą formą działania organizacji była pomoc żywnościowa: wydawanie posiłków, głównie w kuchniach i ogniskach dla dzieci oraz w internatach i żłobkach. Przez cały okres istnienia podano 26 milionów posiłków dorosłym i około 17 milionów dzieciom i młodzieży.
W skład prezydium Komitetu wchodzili Kazimierz Tyszka (prezes), Witold Chodźko, ks. Władysław Lewandowicz i prof. Jan Strzelecki (wiceprezesi). 5 września 1939, kilkanaście godzin po powołaniu na stanowisko prezesa, Tyszka nieoczekiwanie wyjechał z miasta. Jego stanowisko przejął Artur Śliwiński. Skarbnikiem był prof. Wacław Fabierkiewicz, często indagowany przez gestapo. Komitet zajmował lokal wojewódzkiego Biura Funduszu Pracy na miasto stołeczne Warszawę (ul.