poseł do pruskiego parlamentu (1932–1933). Wielokrotnie karany pobytem w zakładach karnych (1933–1945), również w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen (1941–1945), skąd zbiegł podczas marszu śmierci do Schwerina (1945).

1945 członek grupy inicjatywnej Komunistycznej Partii Niemiec dla Berlina. Pracował w Wydziale Spraw Społecznych Gminy Wielkiego Berlina (Magistratverwaltung) jednocześnie pełniąc funkcję sekretarza Komitetu Okręgowego KPN Brandenburgii (1945–1946). Po przekształceniu KPN w SED był współprzewodniczącym KO SED Brandenburgii (1946–1949). Był też posłem do Landtagu Brandenburgii (1946–1950), członkiem kierownictwa partii i KC SED (1946–1963), przewodniczącym i I sekretarzem Komitetu SED Landu Brandenburgii (1949–1952), posłem Niemieckiej Rady Ludowej (Deutsche Volksrats) (1948-1949) i Izby Ludowej (Volkskammer) (1949–1958). Po przejściu do rządu NRD pełnił funkcję sekretarza stanu i I zastępcy prezesa Państwowej Komisji Planowania (Staatliche Plankommission) (1952–1954).