wydanie 2: Biuro Literackie – Kolegium Europy Wschodniej im. Jana Nowaka-Jeziorańskiego, Wrocław 2007, ) oraz 100 wierszy wolnych z Ukrainy (Biuro Literackie, Kołobrzeg 2022, ). W 2009 roku ukazał się wybór jej poezji pt. Róża i nóż w tłumaczeniu Bohdana Zadury.
Oprócz poezji, Biłocerkiweć jest także autorką esejów krytycznoliterackich na temat literatury ukraińskiej i zagranicznej, w tym na temat twórczości Jean-Paul Sartre’a, J.D. Salingera, Patricka Süskinda, Hermana Hesse, Jurija Trifonowa i Otara Cziladze. Tłumaczy również na język ukraiński, w tym utwory Césara Vallejo i Czesława Miłosza.
Laureatka krajowych i międzynarodowych nagród. W 1986 roku została wyróżniona gruzińską nagrodą im. W. Majakowskiego, zaś w 2001 roku otrzymała „Kryształ Vilenicy”.
Jej mężem jest krytyk literacki Mykoła Riabczuk.
Twórczość Poezja Балада про нескорених, 1976 У країні мого серця, 1979 Підземний вогонь, 1984 Листопад, 1989 Алергія, 1999 Готель Централь, 2004 Ми помрем не в Парижі, 2016
Inne У контексті епохи, 1990 – krytyka literacka
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Kijowskiego Kategoria:Eseiści XX wieku Kategoria:Ukraińscy krytycy literaccy Kategoria:Ukraińscy poeci Kategoria:Ukraińscy tłumacze Kategoria:Urodzeni w 1954