Przełomowy w jej życiu był rok 1940. Wtedy ponoć Biłokur, usłyszawszy w radiu piosenkę Na łące kalina, postanowiła wysłać jej wykonawczyni – ukraińskiej piosenkarce Oksanie Petruszenko – list z obrazkiem swojego autorstwa przedstawiającym tę roślinę. Petruszenko, poruszona twórczością Biłokur, miała polecić odnalezienie artystki. Poskutkowało to zorganizowaniem pierwszej wystawy twórczości Biłokur, która odbyła się w tym samym roku w Domu Twórczości Ludowej w Połtawie (wszystkie prace tam prezentowane zostały zniszczone w trakcie II wojny światowej). W późniejszym czasie zorganizowano także jej wystawy w Kijowie czy Moskwie. W 1954 roku trzy obrazy jej autorstwa prezentowano na Międzynarodowej Wystawie w Paryżu, gdzie miał je docenić Pablo Picasso. Zbiór jej obrazów znalazł się między innymi w kolekcji Muzeum Narodowego Ukraińskiej Sztuki Ludowej.
W 1956 roku nadano jej tytuł Ludowej Artystki Ukrainy i przyjęto ją do Związku Artystów Plastyków. Zmarła w 1960 roku.
Oksana Zabużko przejmująco opisała tragiczne aspekty życia Kateryny Biłokur w sowieckich realiachW książce Planeta Piołun, Agora, Warszawa 2022, rozdział Kateryna. Filozofia milczącego buntu albo konspekt biografii nienapisanej, s.