zebrany przez Johna Kirka.R. c. reichardiRhynchocyon ReichardiReichenow, 1886Marungu, na zachód od centrum jeziora Tanganika, Demokratyczna Republika Konga.Okaz typowy (syntyp) to skóra (sygnatura RMNH.MAM.39314.b) i czaszka (sygnatura RMNH.MAM.39314.a) samicy ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Lejdzie; okaz typowy zebrany 4 sierpnia 1884 roku przez Richarda Böhma i Paula Reicharda.R. c. shirensisRhynchocyon cirnei shirensisCorbet & Hanks, 1968Lichenja Plateau (), na wysokości 1900 m n.p.m., góry Mlandżi, Malawi.Skóra i czaszka dorosłej samicy (sygnatura BMNH 1934.1.11.8) ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Londynie; okaz zebrany 3 stycznia 1932 roku przez J. Vincenta.
Badania genetyczne Lawson et al. z 2013 potwierdziły odrębność sorkonosa szarolicego od plamistego. Przeprowadzono badania z wykorzystaniem mtDNA i vWF. Geny jądrowe ujawniły odrębność gatunków, w przeciwieństwie do genów mitochondrialnych, w przypadku których u obu gatunków stwierdzono te same główne haplotypy. Lawson et al. zwracają uwagę, że jest to częsty wynik w badaniach genetycznych, jak wykazano już wcześniej. W przypadku krzyżowania się blisko spokrewnionych gatunków introgresja często przebiega nierówno, znacznie silniej w przypadku genów mitochondrialnych. Także w przypadku sorkonosów wskazuje to na pewną ograniczoną introgresję z R. c.