Flora Lilienfeld, Flora Lilienfeldówna (ur. 13 stycznia 1886 we Lwowie, zm. 14 lipca 1977 w Mishima) – polska uczona pochodzenia żydowskiego, botaniczka specjalizująca się w systematyce wątrobowców i genetyce roślin. Naukowiec o międzynarodowym znaczeniu, swoje badania prowadziła w Polsce, Niemczech i Japonii, gdzie ostatecznie osiedliła się na stałe.
Życiorys Urodziła się 13 stycznia 1886 roku we Lwowie jako Flora Alicja, córka Sary z domu Jampoler i Zygmunta Lilienfeldów. Rodzice byli zasymilowanymi Żydami, posiadali majątek ziemski Jezierna koło Tarnopola. Ojciec był z zawodu adwokatem. Miała starszego brata Juliusa Edgara.
Do gimnazjum uczęszczała we Lwowie. W 1905 roku rozpoczęła studia na Uniwersytecie Lwowskim w zakresie botaniki. Już podczas studiów pod kierunkiem prof. Marina Raciborskiego specjalizowała się w systematyce wątrobowców. Przez kilka lat po zakończeniu studiów pracowała jako asystentka w Instytucie Biologiczno-Botanicznym Uniwersytetu Lwowskiego, kierowanym przez profesora Raciborskiego do 1912 roku. Stopień naukowy doktora filozofii w zakresie botaniki otrzymała w 1914 roku na podstawie pracy o reliktowym wątrobowcu Haplomitrium hookeri odkrytym w Karpatach Pokuckich.