razem z innym artystami ludowymi wzięła udział w zajęciach, dzięki czemu mogła eksperymentować z różnymi technikami artystycznymi i rozwijała swoje umiejętności malarskie i hafciarskie, a także zaczęła pracować z rzeźbą i ceramiką. Zajęcia prowadzili m.in. malarz Anatol Petryćkyj, malarz i grafik Wasyl Kasijan, architekt i grafik Wasyl Kryczewśkyj. Tam też zaprzyjaźniła się z Paraską Wlasenko, która zajmowała się ludowym malarstwem dekoracyjnym. Warsztaty zwieńczyła wystawa zorganizowana w 1936 r. Marija Prymaczenko uzyskała na niej dyplom I stopnia. Nie mogła uczestniczyć w niej osobiście, ponieważ w tym czasie przeszła operację nogi, dzięki której mogła swobodniej się poruszać, korzystając z protezy. Wystawa prezentowana była kolejno na Ogólnoradzieckiej Wystawie Sztuki Ludowej w Moskwie i Leningradzie, a następnie w Warszawie. Dzięki temu sukcesowi jej prace można było oglądać w największych miastach Europy, takich jak Paryż, Warszawa, Sofia, Montreal i Praga.