Äbdyżämyl Kärymuły Nurpejysow (kaz. Әбдіжәміл Кәрімұлы Нұрпейісов; ros. Абдижамил Каримович Нурпеисов, Abdiżamił Karimowicz Nurpieisow; ur. 22 października 1924 we wsi Üszköng w rejonie Arał w obwodzie kyzyłordyńskim, zm. 5 lutego 2022 w Ałmaty) – kazachski pisarz i tłumacz.
Życiorys Był synem rybaka Käryma i gospodyni domowej Bałkenże. W latach 1942–1945 brał udział w II wojnie światowej. W 1947 roku rozpoczął pracę nad swoją pierwszą powieścią, w której opisywał swoje wspomnienia z wojny. Została ona opublikowana w 1950 roku pod tytułem „Kurlandija”. Otrzymał za nią Nagrodę Państwową Kazachskiej SRR. W tym samym roku rozpoczął studia w Instytucie Literackim im. A.M. Gorkiego, które ukończył w 1956 roku. W latach 1962–1964 pełnił funkcję redaktora naczelnego czasopisma „Żułdyz”. Jego kolejnym dziełem była trylogia Kan men ter, w skład której wchodzą powieści Ymyrt (1961), Sergeldeng (1964) i Küjreu (1970). W 1974 roku otrzymał za nią Nagrodę Państwową ZSRR.
W 1992 roku założył kazachski PEN Club. W 2000 roku napisał Songgy paryz o problemach ekologicznych obszaru wokół Jeziora Aralskiego. Za tę powieść otrzymał nagrodę Szołochowa. W 2004 roku otrzymał również nagrodę Tarłan.
Zajmował się również tłumaczeniami. Na język kazachski przekładał m.in.