Obraz Matki Bożej Pocieszenia — obraz znajdujący się w bazylice kolegiackiej Matki Bożej Pocieszenia i św. Stanisława Biskupa w Szamotułach.
Historia obrazu Pierwotnym właściciel obrazu był kniaź moskiewski, który wraz z żoną trafił do niewoli króla Jana Kazimierza. Obraz spodobał się szlachcicowi Aleksandrowi Wolffowi (starosta feliński), który zapragnął mieć go na własność. Kniaź jednak nie chciał go sprzedać. Obraz udało się zdobyć dopiero po jego śmierci, gdy starosta odkupił go za znaczną kwotę od żony kniazia. Aleksander Wolff zostawszy dzierżawcą Szamotuł, przywiózł obraz do Szamotuł i umieścił w zamku. W kwietniu 1665 zauważono krwawe łzy na obrazie, co dwukrotnie potwierdziła komisja duchowna, obraz przeniesiono do skarbca kolegiaty, a następnie w dzień Trójcy Świętej 1666 w uroczystej procesji, w obecności ponad 11 tysięcy wiernych umieszczono w głównym ołtarzu, a rok później w oddzielnym, bocznym. XVII wiek to szczyt kultu obrazu, następnie na skutek wojen polsko-szwedzkich i biedy z tym związanej, klęsk, które nawiedziły Szamotuły, kradzieży w kolegiacie i zaborów kult zmalał, by z kolei wzrosnąć w czasie I wojny światowej. Podczas grabieży kolegiaty w 1941 roku obraz został uratowany przez kościelnego Henryka Ciężkiego.