Aureliano de Beruete i Valentín de Sambricio uważali, że portret przedstawia żonę Antonia Bailó, który prowadził księgarnię przy ulicy Carretas 4 w Madrycie. Bailó ożenił się 1 lipca 1807 z młodszą o 40 lat Maríą Mazón. Był przyjacielem Goi, zachowało się jego świadectwo na korzyść malarza złożone w procesie „puryfikacji”, który rozpoczął się po powrocie Ferdynanda VII na tron w 1814 roku. Celem procesu było zidentyfikowanie i ukaranie Hiszpanów, którzy współpracowali z Francuzami. Jako nadworny malarz Goya był podejrzewany o kolaborację, a jego działalność w czasie francuskiej okupacji była badana. Goya został oczyszczony z zarzutów, dlatego portret księgarki mógł być wyrazem wdzięczności za udzieloną pomoc. Nie ma jednak dowodu na związek tego biograficznego epizodu z portretem młodej damy. W kompozycji brak odniesienia do konkretnego zawodu modelki. Ponadto inwentarz mienia sporządzony przez Antonia Bailó i Maríę Mazón w 1815 roku nie zawierał żadnych dzieł sztuki. Współcześni historycy uznają tę identyfikację za romantyczną legendę, a obraz jest tytułowany Dama w mantylii i baskini.