Duże znaczenie ma umiejscowienie tego zwyczaju na końcu roku, w czasie granicznym, w którym według myślenia magicznego, następuje spotkanie się ze sobą dwóch światów – „spotkanie śmierci i życia, początku i końca (m.in. końca starego i początku nowego roku)”. Taki czas działań obrzędowych umożliwia wykorzystanie mocy ze świata sacrum, która zapewni mieszkańcom wyższą jakość życia.
Słowa życzeń podane przez Leonarda Chomiczewskiego: W przestrzeni publicznej Brodacze mają dużo większe prawa niż przeciętni mieszkańcy. W ich zachowanie może wchodzić obściskiwanie kobiet, udawanie przemocy wobec dzieci poprzez „uderzanie, łapanie, przytrzymywanie, przewracanie, ganianie”, dotykanie laską przechodniów, czy bieganie poza wyznaczonymi dla pieszych chodnikami. Również mają pozwolenie na zatrzymywanie samochodów, siadanie na ich maskach i niedopuszczenie do przejazdu bez otrzymania datków. Tradycyjną częścią obrzędu jest „branie na chocki” – Brodacze łapią panny i je podrzucają. Jeżeli panna zostanie „wzięta na chocki”, oznacza to, że wyjdzie ona za mąż w przyszłym roku. Brodacze nie mogą mówić, ponieważ mogłoby to wydać tożsamość kolędnika. Nieartykułowane dźwięki, które wydają, to głównie okrzyki, pohukiwania, porykiwania i pomrukiwania. Kiedy śpiewają, ich donośny głos słychać w całej miejscowości.