Kazimierz Brenner „Oświęcim” (ur. 1 czerwca 1917 w Nowym Sączu, zm. 26 czerwca 1944 w Szymbarku) – więzień obozu koncentracyjnego KL Auschwitz (nr. 3551), po ucieczce z obozu został żołnierzem oddziału partyzanckiego „Żbik” Armii Krajowej. thumb|Szymbark, pomnik partyzantów
Życiorys Ojciec Kazimierza Józef był z zawodu murarzem, matka Anna, zajmowała się domem i wychowaniem siedmiorga dzieci. Rodzina Brennerów mieszkała przy ulicy Kuźnice 4 w Nowym Sączu. Kazimierz ukończył szkołę powszechną. Uzyskał zawód ślusarza w szkole przemysłowej, po ukończeniu szkoły otrzymał pracę w Warsztatach Kolejowych w Nowym Sączu. W 1938 rozpoczął służbę wojskową, dostał przydział do 5 Batalionu Telegraficznego. W czasie kampanii wrześniowej w 1939 r. służył jako podoficer wojsk łączności. Będąc jeńcem w obozie dla żołnierzy polskich, zdecydował się na ucieczkę, wrócił do domu rodzinnego. Zatrudnił się ponownie w Warsztatach Kolejowych w Nowym Sączu będącym pod zarządem niemieckim. Ojciec Kazimierza z powodu nazwiska został wezwany do podpisania, z odmowę podpisania Volsklisty był więziony, brat Józef jako jeniec wojenny znajdował się w obozie jenieckim w Kassel (Oflag IX), dwie siostry zostały wywiezione na roboty przymusowe do Niemiec.