W takich przypadkach pozycje w tej hierarchii są określane przez władzę, jaką każda postać ma nad innymi. Na przykład w drugim akcie Poncja okazuje się być lepsza od sióstr, kiedy pokazuje, że patrzy na całe miasto, kiedy ostrzega Adelę: „Nie rzucaj mi wyzwania, Adelo, nie rzucaj mi wyzwania. Bo mogę dawać głosy, włączać światła i sprawiać, by dzwoniły dzwonki. Jak widać, Poncja jest służącą i jednocześnie sprzymierzeńcem Bernardy.
Pieniądze W dramacie tym, pieniądze stanowią ważny element, ukazując status społeczno-ekonomiczny, jaki Bernarda ma wobec sąsiadów czy miasta (warto zauważyć, że Bernarda bardzo dba o myśli innych). Innym powodem jest małżeństwo, które Angustias miała zawrzeć z Pepe. W tamtych czasach kobieta nie mogła poradzić sobie ze spadkiem, gdyby nie miała męża ani mężczyzny odpowiedzialnego, co pozwala kobiecie odziedziczyć pieniądze, które należały do ojca, stając się pierwszą siostrą, która wyszła za mąż. Nie z miłości, ale z ekonomicznej wygody.