Natura: Czyli woda, perły, gwiazdy, zwierzęta: pragnienie jako odniesienie do pożądania seksualnego (przykład: gdy Bernarda chce zamknąć w domu wszystkie okna, a Adela i Martirio są spragnione). Miasto nie ma rzek (miasto jako porównanie do życia), ale ma studnie (mroczne symbole śmierci). Odniesienia do stojącej/zatrutej wody ze studni są skontrastowane z czystą i nieskończoną wodą morską (z którą kojarzy się Maria Josefa). Perły w pierścieniu Angustias i jej małżeństwo są sposobem na ucieczkę od tego odosobnienia. Koń reprezentuje ucisk energii seksualnej.
Księżyc: wynika to z faktu, że Adela uwielbia księżyc i gwiazdy, które są symbolem erotyzmu, opowiada nam to o jej pasji do Pepe Romano i pragnieniu, by go posiąść. Adela opowiada o tym, jak piękna jest noc z księżycem i jego gwiazdami, co ujawnia jej pragnienie wolności.
Czarno-biały (wzmacnia ideę fotograficznego dokumentu): biały dla pozytywów w ogóle (życie, wolność), natomiast czerń odnosi się do śmierci (Adela umiera w nocy) i fanatyzmu religijnego (żałoba). Kolor biały: biel ścian domu blednie w miarę rozwoju akcji, przechodząc od bardzo białego (Akt 1) do „lekko niebieskawego” (Akt 3), co symbolizuje utratę czystości (temat, na punkcie którego Bernarda ma obsesję). Kolor zielony: symbolizuje śmierć i bunt Lorki.