zapewnienie potrzebnej do państwowej parcelacji i kolonizacji ilości ziemi, jej rozparcelowanie i skolonizowanie; regulowanie spraw, dotyczących ustroju gospodarstw rolnych, poprzez scalania gruntów, układu służebności, podziału gruntów wspólnych; regulowanie obrotu ziemią; organizacja urzędów ziemskich oraz sprawy, dotyczące komisji osadniczej w Poznaniu, komisji agrarnych w b. zaborze austriackim oraz instytucji dla tworzenia włości rentowych na ziemiach Polski b. zaboru pruskiego i b. zaboru austriackiego; likwidacja spraw oddziałów b. rosyjskiego Banku Włościańskiego na ziemiach polskich; sprawy Państwowego Banku Rolnego; inne sprawy z przebudową ustroju rolnego związane, przekazane Głównemu Urzędowi Ziemskiemu przez właściwe ustawy lub rozporządzenia.
Główna Komisja Ziemska
Przy Głównym Urzędzie Ziemskim powołano Główną Komisje Ziemską, do kompetencji której należało: orzecznictwo w sprawach przekazywanych jej przez ustawy i rozporządzenia lub oddanych do jej rozpoznania przez prezesa Głównego Urzędu Ziemskiego; opiniowanie w sprawach wymagających jej opinii w świetle ustaw i rozporządzeń lub na żądanie prezesa Głównego Urzędu Ziemskiego; rozstrzyganie drugiej i ostatniej instancji odwołań wniesionych od orzeczeń okręgowej komisji ziemskiej przez strony lub przez prezesa Głównego Urzędu Ziemskiego.