Zwierzęta z Ugandy są szarobrązowe, te ze wschodu Demokratycznej Republiki Konga są ciemne, czarnobrązowe, natomiast te z zachodu tego kraju są żółtobrązowe.
Występuje wyrostek zaoczodołowy. Badania Kaufmana et al. z 2013 wskazują, że ryjkonosowe jako grupa ogólnie mają mózg większy niż inne ssaki podobnej wielkości i podobnej diety. U osobnika ważącego 490 g mózg ważył 6,1 g.
Długi i giętki pysk jest podobnie opisywany u innych sorkonosów. Kości nosowe Rhynchocyon stuhlmanni są krótkie, krótsze niż u sorkonosa plamistego, poszerzają się za kością szczękową na mniej niż 13% długości podstawno-kłykciowej. Otworów podniebiennych nie stwierdza się. Wzór zębowy nie różni się od podawanego dla innych przedstawicieli tego samego rodzaju:
Zwracają uwagę duże górne kły. Z kolei jedyny górny siekacz jest zredukowany bądź też w ogóle nie występuje.
Samica ma na tułowiu sutki. Para przednia nie występuje, podobnie jak u sorkonosa plamistego czy złotozadego, dostępne są para środkowa i tylna. Nie występują gruczoły piersiowe, natomiast dobrze rozwinięte są gruczoły odbytowe (analne).
Ogon, proksymalnie gruby i ścieńczający się ku końcowi, osiąga 90% długości głowy i tułowia.