Ich użyłkowanie cechowało się nierozgałęzioną lub dwugałęzistą żyłką subkostalną, niezmodyfikowanymi gałęziami żyłki radialnej, długimi i prostymi gałęziami żyłki medialnej, rozbudowaną żyłką kubitalną przednią z najbardziej przednią odnogą prostą i nierozgałęzioną oraz dającą od 8 do 11 dochodzących do krawędzi skrzydła odgałęzień żyłką analną. Skrzydło tylne cechowało się nierozgałęzioną żyłką subkostalną, wyodrębnionym sektorem radialnym oraz rozbudowaną żyłką medialną. Odnóża były długie, o wydłużonych biodrach i wolnych udach.
Paleoekologia Uzbrojone i cienkie żuwaczki oraz budowa przednich odnóży wskazywać mogą na to, że owad ten był drapieżnikiem, chwytającymi nimi swe ofiary.
W osadach formacji Karabastau karaczany są stosunkowo licznie reprezentowane. Znane są z niej również należące do tej samej rodziny Srdiecko i Paleovia, należące do Liberiblattinidae Hydrokhoohydra, Kazachiblattina i Liberiblattina oraz Falcatusiblatta z rodziny Raphidiomimidae i Skok z rodziny Skokidae.