Pojazdów tych nie uznaje się jednak za broń hipersoniczną, mimo bowiem poruszania się z prędkościami hipersonicznymi, z wyjątkiem kilku typów głowic MaRV nie są bronią zdolną do manewrowania z taką prędkościąWatts, Trotti, Massa: Primer on Hypersonic Weapons, s. 7..
W ujęciu przymiotnikowym, pojazdami hipersonicznymi są więc wszystkie obiekty poruszające się z prędkością hipersoniczną, za którą uznaje się prędkość obiektu w powietrzu atmosferycznym przy której jego ruch wpływa na właściwości fizykochemiczne samego powietrza w jego otoczeniu, co następuje przy prędkości około Ma 5 (6116 km/h)Texas A&M Engineering: Hypersonics, [online]. W ujęciu klasyfikacji militarnej natomiast, pociskami hipersonicznymi są pociski zdolne do rozwijania i przedłużonego utrzymywania prędkości hipersonicznej na trasie swojego lotu, oraz manewrowania w trakcie lotu z prędkością hipersonicznąWatts, Trotti, Massa: Primer on Hypersonic Weapons, s. 1–2.. Rozróżnialne są trzy rodzaje pocisków hipersonicznych – hipersoniczne pociski szybujące, hipersoniczne pociski manewrujące oraz pociski hipersoniczne wystrzeliwane w formie artyleryjskiej.