Jacques Lebaudy (ur. 13 maja 1868 w Paryżu, zm. 1 stycznia 1919 w Nowym Jorku) – francuski przedsiębiorca i awanturnik. Samozwańczy "Cesarz Sahary"Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powszechna, Wydawnictwo „Gutenberg”, tom XVIII..
Biografia Urodził się w 1868 roku. Był najstarszym synem Julesa Lebaudy'ego (1828-1892), który wraz z bratem Gustavem (1827-1889) był właścicielem rodzinnej firmy rafinacji cukru Lebaudy Frères. Po śmierci ojca Jacques odziedziczył ogromny majątek szacowany na około 227 milionów franków.
Dysponując dużą ilością pieniędzy, Jacques Lebaudy postanowił spełnić swoje marzenia i założyć własne państwo. W 1903 z małą flotyllą wylądował w pobliżu przylądka Juby na marokańskim wybrzeżu. Ten odcinek ziemi między Przylądkiem Noun a Przylądkiem Bojador był wówczas prawie niezamieszkany, nie licząc małych grupek koczowniczych Berberów. Nie był też zajmowany przez żadne z ówczesnych mocarstw kolonialnych. Lebaudy ogłosił powstanie na tym obszarze "Imperium Sahary", a sam ogłosił się cesarzem przybierając imię Jacques I, Najin-al-Den, cesarz Sahary, dowódca wiernych, król Tarfaia, książę Arleuf i książę Chal-Huin.