W latach 1980–1984 nadzorował też powstanie serii ironicznie nazwanej Wojna nie ma kobiecego oblicza, zainspirowanej książką Swiatłany Aleksijewicz o działalności partyzanckiej Białorusinek w trakcie II wojny światowej.
Z czasem Daszuk stawał się coraz bardziej znanym reżyserem. Dziewięćdziesiąta szósta jesień (1981), portret weterana obu wojen światowych, zdobyła drugą nagrodę podczas 15. Ogólnoradzieckiego Festiwalu Filmów w Tallinie. Wasil Bykau. Wspinaczka (1986), portret białoruskiego pisarza Wasila Bykała, dzięki spójnemu montażowi zgromadzonych materiałów z życia pisarza należy do kanonu kinematografii białoruskiej. U schyłku ZSRR Daszuk podejmował coraz bardziej drażliwe tematy; jego Pejzaż po bitwie (1989) dotykał problematyki katastrofy elektrowni atomowej w Czarnobylu. W 1990 roku ukończył również trzyczęściowy reportaż Sprawa Witebska, poświęcony poszlakowemu śledztwu w sprawie mordercy 37 kobiet, podczas którego aresztowano i skazano czternastu niewinnych ludzi. W kinach pokazana została tylko pierwsza część trylogii, dwie pozostałe nigdy nie opuściły studia Belarusfilm.